z Kierkegaarda

Cudownym jest wiedzieć i mieć pewność. To już dużo, to często wszystko. Co jednak gdy wszystko.., gdy pewność… nic nie znaczy, gdy nie wystarcza. I tylko to mi chyba zostało. Nic więcej ponad świadomość, że jeszcze potrafię, że jeszcze mam serce. Czy przypadkiem, tego już kiedyś nie pisałem. Może właśnie dlatego że było, powtórzenie staje się nowością. A słowo…, wypowiedziane już post factum, nie brzmi tragicznie, co najwyżej komicznie. Nikogo jednak do śmiechu.

Od tego momentu trzeba liczyć na nowo. Trzeba liczyć na siebie.

I czepiam się słów, jak nadziei na jeszcze odrobinę bólu, jeszcze odrobinę przyszłości. Możliwość.

Na ten czas, nie widzę możliwości. Na żaden czas.

Tak tak. Nie nie.

vide: z Kierkegaarda [2]

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s