“Powrotów nie będzie”

O tych, którzy już. Są dla mnie ciągle tymi samymi ludźmi, których znałem i zatrzymałem w czasie lata temu. Zamknięci w skorupie bursztynu, który przechowuje jak klejnot minionych dni. Ja jakby ciągle niezmieniony, a przecież jestem innym. Mają żony, mężów, dzieci i dom. Pamiętam ich, jeszcze niedorosłych, niedojrzałych. Kim dla mnie dzisiaj? Z odległości zmian, które zaszły w ich. Kim ja, kiedy wracam do domu… jeszcze. Kim będę za lat? Zmieniają miejsca zamieszkania, wyjeżdżają, zmieniają nazwiska i stany cywilne, jak stany skupienia, stany świadomości. To wszystko się nie nigdy nie zatrzy-ma-ło… żywica dalej ścieka po drzewie i czeka lat.

Pewien rodzaj ukłucia. Czego? Czego jeszcze? Miasta Utraty?

I gdy nie wyjdzie po raz kolejny, odwracać się? Tylko się nie odwracaj! Nie odwracaj się i nie żałuj drogi M., tego czego nie było, nie ma, lub nie. Czas jeszcze nie jest, jeszcze jest czas. Albo go nie ma – liczy się tu i teraz.

Between – „z innej beczki”
[19 lipiec, 2010]

Czy poznajesz w sobie tego chłopca, tego sprzed 10, 15 lat? Czy poznajesz go stojąc na środku Marszałkowskiej w samych i to na dodatek skąpych spodenkach? Czy poznajesz mijając tablice obszaru zabudowanego, na którym każdy nieużytek przejmują samosiejki? Czy poznajesz tego wystraszonego, wracającego w czasie ulewy … czy poznajesz go patrząc na odbudowane ruiny jurajskich zamków. Czy ty jeszcze w ogóle chcesz go znać?